
«نویسندهی ریسکپذیر»
بهگمانم مهمترین ویژگی نویسندهی حرفهایِ داستانک، ریسکپذیری اوست. کمتر قالبیست که مانند داستانک ناتوانی و کمبودهای نویسنده را بهسرعت رو کند. نوشتن داستانک به دلیل ضرورت ایجاز و لزوم پایانبندی تأثیرگذار، ذوق و شهود یک شاعر و ذهن منطقی یک داستاننویس را بهطور همزمان میطلبد. بنابراین اندک نویسندگانی به طور مداوم خطر این ریسک را به جان میخرند. برخی شاید یکی-دو داستانک موفق هم بنویسند، اما نوشتن دهها داستانک خوب ذوق و مایهیی فراتر میخواهد.
و اما دربارهی دکتر محمود جاوید و این کتاب:
نخست باید تداوم و تمرکز نویسنده را در نوشتن داستانک تحسین کرد.
نقطهی قوت نوشتههای دکتر جاوید تنوع ساختاری و زبانی آنهاست؛ برخی داستانکها گاه پهلو به شعر و بهترین نثرهای ادبی میزنند و برخی دیگر چنان هیجانی ایجاد میکنند که گمان میکنی در حال دیدن فیلمی پرُکشش هستی. مایهی خرسندی است که زبان فارسی چنین داستانکها و داستانکنویسی را به خود میبیند.
شاهین کلانتری