پیراهن صورتی
شعر را دوست دارم،
به خاطر گُلواژههای احساس،
وقتی از لبهای سرخت
به آسمان زرین خیال پَرمیکشد
و پیراهن صورتیات،
که در نخستین نگاه،
تمام جهان را صورتی میکرد.
سپس ادامه شعر به شکل اصلی خود باقی میماند:
و پیراهن صورتی را
وقتی تو را زیبا زیبا در برمیگیرد
و چون فهمیدم تو عشق را میفهمی
عاشق شدم
پانزدهم تیر ۱۴۰۲ – تهران
برداشتی آزاد از شعر «به خاطر پیراهنت» بیژن نجدی