چو آفتاب به وقتِ شب / چو آفتاب به وقت بهار
تو را زیر باران می خواهم
چو آفتاب به وقت تابستان
به یادت عرق می ریزم
چو آفتاب به وقت پاییز
شادی رنگارنگ تو را خواهانم
چو آفتاب به وقت زمستان
گرمای تو را تجسم می کنم
چو آفتاب به وقت صبح
طلوع تو را ثانیه شمارم
چو آفتاب به وقت ظهر
تو را نشسته، ایستاده می ستایم
چو آفتاب به وقت عصر
تو را نمی توانم بگذارم بروی
چو آفتاب به وقت شب
از نبودنت دلم می گیرد
دکترمحمودجاوید
دوازدهم آذر ۱۴۰۱/ چو آفتاب به وقتِ شب
شاید با هم دوست شوید: